Co Wy byście pomyśleli o osobie, która w wieku prawie 40 lat nigdy nie miała żadnej pracy zarobkowej?

Byście, myście…ludzie mają takie sytuacje i historie w życiu, że się nikomu nie śniło. Po pierwsze nie ma 100proc.pewności, czy kto nie pracował, bo nawet teraz masę ludzi oszukują w pracy a przecież na interview niemile widziane jest “chwalić” się, że poprzedni pracodawca był kawał sukinsyna. No bo jak to tak źle mówić o dobrodzieju swoim? itd. itp. można by wymieniać.

Dają. Bo ja zrozumialam, ze ten ktos nie jest zainteresowany podjeciem pracy, nie że istnieją jakies przeszkody mniej lub bardziej obiektywne.
Bo z punktu widzenia fizyki?
To się nie będę wychylac, ale juz w podstawowce się śmialiśmy , że zbyt dosłowne kojarzenie faktow i bieganie z ciezarkami w tą i z powrotem po schodach? :rofl:

A ja podałem to jako prawdopodobieństwo.
Zresztą autorowi chodzi o pierwsze skojarzenie.O nic więcej.

Hmmm…
Poznalem kiedyś dziewczynę…Piękną dziewczynę!Coś między Sophie Marceau a Jane Birkin.W wieku 22 lat,nie potrafiła skończyć podstawówki.Za to potrafiła spać po 16-20 godzin…
Czasem żyła jak MM a czasem w ogóle jej nie było…I te spóznienia…
Poznalem też jej matkę.Ledwie 4 lata starsza ode mnie.Wspaniała kobieta.Samotna matka z trojgiem dzieci i tym właśnie,enfant terrible w postaci Dorotki…
Zakręciłem się i przez dlugie miesiące nie potrafiłem sie odkręcić.Byłem jedynym mężczyną w tym domu,porzuconym kiedyś przez jakiegos kryminaliste-narkomana…
Jak sie po latach okazało,Dorota miała raka mózgu ale to wyszło na jaw 7-8 lat potem,gdy byłem już za granicą…I dowiedziałem sie o wszystkim wyłącznie dzięki fejsowi i to przypadkiem…
Dzis mam kontakt z jej siostrą która stacjonuje w …Irlandii.I ok. ale i tak w dalszym ciągu,jestem w szoku.
Reasumując,Dorocie praca nie groziła,jeśli tak to mogę ująć…

Ja pytanie zrozumialam, co mysle o ludziach, ktorzy jesli nie ma obiektywnych przeszkód zużywają nieprawdopodobne ilosci energii, żeby udowodnić swiatu, ze do pracy się nie nadają. Wiecej, zapędzeni siłą dywersję będą siać. Żeby się ich pozbyto.
I ergofobia to nie jest…

Może…Ale…Chyba ich przeceniasz.

To, co wiemy o kimś to jest często ułamek tego, co o nim mozna wiedzieć. Stąd uważam, tak trudna bywa praca osoby szukającej pracownika. No chyba, że szuka się tylko cytryny do wyciśnięcia byle taniej…

Tacy zwykle bywaja przekonani, ze zostali stworzeni do celów wyższych.

Wy możecie też wziąć pod uwagę, że praca i praca zarobkowa to nie do końca to samo. W pracy zarobkowej trzeba potrafić i dać rady wyrobić jakąś normę, natomiast w pomaganiu w gospodarstwie rolnym wystarczy tylko tyle, ile się potrafi i da rady.

Miej litość nad takim gospodarstwem!
Chyba bardziej się mylić nie możesz bo sam mylisz pracę z zajęciem terapeutycznym.

Wiecie, że AI wie, że żmija to toksyczna osoba? :roll_eyes:

Praca w gospodarstwie wg dobrych chęci? Ufff, nawet gęsi czy owce trzeba umiec paść, a dobry pies pasterski na wagę złota.
Łowny kot też.
Dobrze zorganizowane gospodarstwo nie toleruje bezmyslnosci i improwizacji.
Owszem jesli powołać się na Twoj przykład praca ma oprocz znaczenia terapeutycznego , jak pisze @collins02 (i to dla obu stron) rowniez konkretną wartość i ta powinna byc doceniona. Jak z dziećmi, które przez pomoc w domu dokładają swoją cegiełkę do jego funkcjonowania.
Ale to już temat na inna dyskusję. Z półki “socjologia”.

Naprawdę? Gadanie z tym AI to jak ze ścianą, niestety ciagle jest to ulepszona wyszukiwarka i swietne liczydlo.

Odświeżam, bo może nowi będą mieli coś do napisania ^

Fajna funkcja! :+1:
Zawsze jest szansa że wreszcie zaczną rozmawiać a nie tylko pytać.
Są generalnie młodsi i czują się chyba dosyć niepewnie wśród dziadersów :wink: I mają swoje nawyki z innego forum.
Niemniej naliczyłem już 5 osób z którymi warto :clinking_beer_mugs: by było :blush:

Pamiętajcie że pojęcie pracy zarobkowej znacznie się dziś zmieniło. Nasi ojcowie rozumieli pod tym ośmiogodzinne siedzenie za biurkiem, stukanie młotkiem w fabryce czy inne tego typu zajęcia. Dziś tzw. influencerzy zarabiają krocie za robienie filmików.

No włąsnie. Pozory mylą. Sa takie schorzenia funkcjonalne, które uniemozliwają jakąkolwiek pracę, choć człowiek na to nie wygląda. Np całkowity brak koncentracji na wykonywanych czynnościach. Znałem przypadek, gdy człowiek nie mógł normalnie czytać, gdyż liczył litery w każdym słowie … :slight_smile:

Po skąpym wstępniaku można jedynie domniemywać co autor [czy raczej kogo] miał na myśli.A tu od razu obrona Częstochowy choć nikt nie atakuje :roll_eyes:
A co?
Nie ma w przyrodzie niebieskich ptaków?Cinkciarzy,cwaniaków,złodzieja myśli czy przedmiotu?Są! Tak samo jak i niepełnosprawni w taki czy inny sposób.Można brać takich czy innych pod lupę i nie popełnia sie"wykroczenia".Poza tym…Gdzie tu jest osąd?

Nie no oczywiście, tylko że tak postawione pytanie ma gotową odpowiedź. Bo co można sądzić o takich ludziach, którzy całe życie sie obijają.? Świetnie to opisuje opowiadanie Olgi Tokarczuk “Przetwory” - polecam.

Spojrzę.
Po Prof.Andrewsie w Warszawie,chyba żadne krótkie opowiadanie tak mnie nie rozbawiło.Po prostu znakomite! I miał oko ktoś kto akurat ten drobiazg włączył do lektur.
Zresztą jako jedyny,poświęciłem autorce uwagę pod szyldem Literatura…
Wątek nosił bodaj tytuł “Od czego zacząć czytać Tokarczuk”