Kanadyjska piosenkarka,wokalistka uchodząca za jazzową…
No właśnie…
Posiadam w swoich zbiorach 8 płyt Diany Krall ale dopiero dzisiaj,po nabyciu"The Girl In the Other Room" z 2004 roku,godzę się z nazywaniem Diany,wokalistką jazzową.
A i tak,nie do końca jest to jej zasługa…23 lata temu, miała po prostu wspaniały zespół!
Jest to jednak pewien przełom w jej wokalistyce!
To już nie są zgrywane do zanudzenia,“klymaty” a’la Nat King Cole czy Astrud Gilberto.To nowy materiał a osobiście wyróżniam Johna Claytona na basie.
Oraz…Jej właśnie,bluesowe galopady jak choćby w “Love Me Like a Man”…
Jakimś zawołanym fanem Diany chyba nie zostanę…Ale ten album coś jednak zmienił!
Czuć tu entuzjazm zespołu,wykraczający daleko poza"zadekretowany liryzm" poprzednich,nudnawych albumów…
Oczywiście to były o klasę lepsze propozycje niż bełkot Roda Stewarta z jego American songbook,neverending story… 
Ale chyba dopiero teraz,COŚ się wydarzyło.
Poruszone wreszcie czułe struny,bez tego irytującego mrugania do masowej publiki…
Coś jeszcze dodam ale na razie…Płyta wraca na talerz.
Jeszcze raz!