Tak przy okazji Dnia Dziecka nasunęło mi się to pytanie
Chyba dobrze…
Bardzo lubię te swoje pozostałości po minionych bezpowrotnie latach… 
To chyba William Wordsworth powiedział kiedyś że…
“Nikt nigdy nie zazna prawdziwego szczęścia,jesli nie zachowa w sobie zdolności do dziecinnego widzenia świata”
I tego chyba, w miarę możliwości,należy się trzymać!
U mnie jest klasycznie - metoda kija i marchewki. Aczkolwiek ostatnio marchwi sobie nie skąpię … 
I to mi się podoba 
W wieku 38 lat stałem się mega fanem serii gier Mega Man i wieku 39 lat nadal nim jestem, czyli moje wewnętrzne dziecko ma się dobrze
Przy kolegach to dziecko ze mnie wychodzi a w pracy się ukrywa
Kto powiedział że musimy byc dorośli?
Moje wewnętrzne dziecko ma marzenia. Chciałoby podróżować tyle ciekawych miejsc zobaczyć, uczyć się, poznawać, przeżywać. I mocno walczy z "dorosłym " poczuciem obowiązku.
Były kilkukrotny mistrz świata Formuły 1 - Ayrton Senna, zginął ponad 3 dekady temu na torze, w jednym z filmów dokumentalnych powiedział coś takiego: “Całe życie jesteśmy dziećmi, tylko z wiekiem zmieniają nam się zabawki”, i to jest prawda. Moje dziecko ma się dobrze, cieszę się z małych rzeczy, jak np. zakup jakiegoś sprzętu do mieszkania.
Moje wewnętrzne dziecko nadal się chowa. Ja, lat 46, nadal się pilnuję i kontroluję. Chyba już się niedługo wymknie spod kontroli. Wtedy piekła nie będzie
Jak mawiał “Bartek” do H.Klossa…
“Uważaj…To może być pułapka”.
I to nie jest żart a prawda!
Chyba że dalej chcesz się w życiu miotać od ściany do ściany…