Kiedyś to było...?

Czy zawsze lepiej było/jest w przeszłości?

Nie.
Dzieciństwo i młodość spędziłem w czasach PRLu, następnie lata 90 i transformacja gospodarcza… potem rozwój gospodarczy okupiony ciężką pracą i takimi sobie profitami. W końcu zacząłem pracować na zachodzie i zobaczyłem ile jeszcze dzieli Polskę od zachodniego świata. Przeszliśmy długą drogę i jest coraz lepiej :slightly_smiling_face:

Tak, bo tak jest łatwiej. Lepiej opierać się na czymś pozytywnym z przeszłości niż nie.

Oczywiście tej przeszłości nie ma co nadganiać bo trzeba tworzyć przyszłość, zresztą często przeszłość jest już demode, etc. Trzeba uciekać do przodu wtedy.

Teraz żyjemy w czasach tak szybkich technologicznie, że oglądanie się do tyłu staje sie zbyt śmieszne.

Czy było lepiej pod względem kulturowym, chyba bardziej na zasadzie nostalgii i pamięci swojego własnego złotego czasu życia.

Tak

Było inaczej a nie lepiej. Oni mieli wojny i komunę. My mamy hejt w internecie. Problemy wyznacza technologia

Ja miałem i to i to :neutral_face:
Czy może powinienem umrzeć wcześniej?? :rofl:

Było lepiej, ale moim zdaniem nie wszystko było lepsze.

Na jakiej podstawie uważasz, że było lepiej?

Po pierwsze, nostalgia. Po drugie, skojarzenia. Lata 90-te i 00-owe kojarzą mi się z niższymi cenami, mniejszą ilością potrzeb, mniejszą samotnością, mniejszą ilością przepisów i regulacji prawnych oraz mniejszym wyścigiem szczurów.

Oczywiście nie wszystko z tamtych czasów uważam za lepsze.

A mnie te lata kojarzą się z bezrobociem, strzelaninami na ulicach i słabą niewyszkoloną policją na Nyskach i Polonezach, niskimi zarobkami, korupcją, ulicznym handlem, beznadziejnym stanem dróg, beznadziejną koleją i transportem publicznym zdezelowanym sprzętem. Z brudem i zaniedbanymi budynkami, narkotykami w szkołach…, śmierdzącymi śmietnikami i bezpańskimi psami…, czy mam jeszcze wymieniać?

Nie trzeba.Byleś tylko leninowskim językiem nie uzasadniał że dopiero ue zaprowadziła porządek.
Z zarobkami to była akurat olbrzymia polaryzacja bo ja w firmie polonijnej, przez 7 lat zarabiałem od 3 do 4 razy więcej niż wynosiła średnia krajowa.
Byla to jednak kwestia nie tylko refleksu ale tradycyjnych układzików których transformacja ustrojowa nie zlikwidowała do dzisiaj.
Reszta się obrzydliwie zgadza a prawdopodobieństwo pobicia na ulicy,bylo 100 razy większe niż dzisiaj.
I nie tylko śmietniki śmierdziały ale przede wszystkim klatki schodowe które cuchnęły uryna od niepamiętnych lat.
Wszystko to jednak,można usuwać niczym zniszczenia wojenne.
Gorsze jest coś innego.
Kolejna odsłona dyktatury proletariatu w kulturze.
Oraz bandycki fiskalizm państwa.
O stosunkach międzyludzkich,uzaleznionych od parapolitycznego chlewu, agresji w mediach i niespotykanej, przynajmniej w Europie Zachodniej,wzajemnej nienawiści spolaryzowanego społeczeństwa, nawet nie wspominam.
I tego na razie, nikt nawet nie stara się"posprzątać"

Nie leninowskim a swoim językiem stwierdzam, że prawdziwy rozwój Polski zaczął się od przystąpienia Polski do UE.
Niezależnie od tego zgadzam się z problemami, które wymieniłeś ale to nie jest zależne od przynależności do wspólnoty, przyczyny tkwią w tzw historycznym polactwie jak ja to określam.

Sami sobie gotujemy ten los.

Jeszcze do skojarzeń mogę dodać, że pory roku były wtedy bardziej wyraziste.

Weźcie pod uwagę, że ja jako osoba urodzona '86 roku, a i to jeszcze na wsi, lata 90-te i 00-owe znam tylko z punktu widzenia dziecka. Wy też prawdopodobnie macie nostalgię do swoich lat młodości.

Nostalgia, tak, ale należy ją oddzielić jeśli chcemy być obiektywni. Moje dzieciństwo to Bierut i Gomułka. Mimo nostalgii nie powiem, że to były dobre czasy.

Zależy co brać pod lupę.
Brud,smród czy chamstwo,szwankujaca komunikacja czy inne"robotniczo chłopskie"szpitale, autostrady a nawet stadiony, to nie wszystko!
Życie nie sprowadza się do łopaty i świdra a my niestety, nie osiągnąwszy pod wieloma względami,poziomu europejskiego, przeskakujemy nad pewnymi lukami by na skróty stać się “światowcami”
Nasza fonografia leżała na poziomie albańsko rumuńskim i byłaby tam dalej gdyby nie cd.
Nasze kino tylko w niewielkim procencie doczekało się cyfryzacji
Dobijamy do dziwnego punktu gdy większość branż zamyka się w wielkich korporacjach i nie ma miejsca dla drobnej przedsiębiorczości.Nikogo to nie obchodzi.
Takich przykładów jest więcej ale podałem to co mi najbliższe i co przez lata obserwowałem z bliska.
Dotarlismy do potwornego dna w jakości mediów, zawłaszczonych przez polityczne uwarunkowania i notoryczne kłamstwa.O takich drobiazgach jak całkowita rezygnacja z korekty i wtórny analfabetyzm nawet nie ma co pisać.
To,moim zdaniem,aryciekawe pytanie, raczej nie doczeka się jednoznacznej odpowiedzi bo takowej nie ma.
Wszystko lub prawie wszystko,zależy od przyjętych kryteriów.

Z tym to się zgadzam.

Kolego,ja mialem szczęśliwe dzieciństwo ale WSZYSTKO w nim zawdzięczam rodzicom i wychowaniu a nie otaczającemu mnie światu który był obrazem nędzy i socjalistycznego niewolnictwa.
Jedynie w najistotniejszej dla mnie kwestii czyli w kulturze,dzialy się sprawy genialne i ponadczasowe.Mimo wspólnego wroga pod postacią państwa i jego obucha czyli cenzury.
Rządza nauki i wiedzy,ogólnego wykształcenia i dochodzenia do źródeł,juz dzisiaj jest niezrozumiała zagadka dla obecnych, znudzonych nihilistów,z uporem maniaka spędzającym swe najlepsze lata z nosem w smartfonie.
Bylo to i chyba na długie lata, pozostanie nasze największe osiągnięcie jako sprzymierzonego społeczeństwa które do perfekcji opanowało sztukę lawirowania i odnajdywania się w świecie niemal zamkniętym.
Tak wiec nostalgie mogę odczuwać wobec młodości,tamtych ludzi i tamtych wyszarpanych osiągnięć.A NIGDY wobec warunków życia narzuconych przez prawdziwego wroga ludu czyli komunę.

Ależ oczywiście ze tak! Po komunie odziedziczylismy burdel organizacyjny, decyzyjny, finansowy. A wstąpienie do UE zaowocowalo nie tylko napływem funduszy ale szeroko rozumianej kultury spolecznej, prawnej, cywilizacyjnej, co przełożyło sie na “porządek”. I chwala Polakom ze potrafili to wykorzystać!
Można to porównać z zakładaniem miast na prawie niemieckim w średniowieczu i napływem stamtąd fachowców, rzemieślników, kupców czy przedstawicieli wielu innych zawodów, co dało podwaliny rozwoju gospodarczego. @birbant pewnie cos dorzuci w tym temacie.

Ok.Juz spadam bo sie udusze od tego bełkotu.

Bo kiedyś, to były czasy a teraz czasów nie ma! :joy: