Adrian preferuje wysiłek fizyczny od umysłowego.
Alem się uśmiał z tego śmiechu, aż mnie boki zaboleli… 
Grzmią armaty pod stoczkiem,
Adrianek sunie boczkiem.
Śniegiem armaciska walą,
narciarze Adriana chwalą.
Adrianek się uśmiecha
'- Słupki w górę! - precz deprecha.
Statler i Waldorf!
Rzut oka i juz sie gęba śmieje 
Mie tyż…
Pan poeta, Pan poeta…
Tak się złożyło cudnie,
że świetny kawał na popołudnie… 
I ma się śmiać!