Bzdura, dzień jak co dzień. Lubie poniedziałki!
@Bingola Niech zgadnę, pewnie jesteś typem skowronka? 
Było jeszcze gorzej bo te szczyle najpierw coś ukradły a potem była bójka…No zdarza się…Mieszkam w tym rejonie 3 lata i na razie to drugi raz…Można przełknąć.
Wnioskuję że chodzi nam o to samo.Z tą jednak różnicą że czasami panicznie boję się zmęczenia.Nie takiego jak kiedyś to bywało,po kolejnych meczach…
To takie zmęczenie brakiem entuzjazmu.Zmeczenie ludzmi,otaczającym Cię światem i tym paskudnym uczuciem że wszystko już było a na więcej człowieka nie stać [brak kasy,brak czasu,kłopoty z terminami].A jeszcze pojawiło się coś czego nigdy nie było…Od 4 lat,co chwila pogrzeb 
Tak na koniec…Swobodę w realizacji siebie,w pracy,miałem w życiu wyłącznie w radiu i to przez ledwie 6 lat.Teraz nawet o tym nie myślę.
Dokładnie, wcześnie chodze spac i wcześnie wstaję
6 lat swobody na całe życie? Eh, co to za żywot… jestem nim tak samo zagrożony. Ja też doświadczyłem swobody - przez ostatnie 1,5 roku, teraz skończyło się z utratą pracy.
Jest cytat, to co napisałeś, w filmie “Ona” z 2013 chyba:
“Czasami mam wrażenie, że poczułem już wszystko, co miałem poczuć. I od teraz nie poczuję już nic nowego. Tylko gorsze wersje tego, co już czułem.”
@Bingola Wiedziałem! Tacy jak Ty lubią poniedziałki, lubią poranki, lubią początki…
Ja wolę piątki, wolę wieczory, wolę końce, np. nie lubię wiosny ale lubię jesień. 
Nie no…Nie powiedziałem że ja wtedy straciłem prace…Po prostu właściciele i sponsorzy się zmieniali i najczęściej,na gorsze.
Tak już jest na tym świecie [przynajmniej w niektórych branżach] że ludzie z pieniędzmi powinni zajmować się czymś zupełnie innym 
Ten cytat…Tak.Kiedy jest się młodym,tyle rzeczy jest"po raz pierwszy".Potem ten czar siła rzeczy zanika bo wszystko lub prawie wszystko dzieje się po raz któryś tam…
Wiesz, że nie pomyślałem tak o tym w odniesieniu do siebie samego i starzenia się? Rzeczywiście, prędzej czy później większość rzeczy jest powtarzalna co mi osobiście nie ułatwia sprawy. Skoro wiem, że coś było trudne, nudne, niesatysfakcjonujące a tu znów muszę to zrobić to automatycznie odrzuca mnie. I wysiłek jest jeszcze większy niż poprzednio.
Wciąż staram się wierzyć w ludzi i w to, że relacje nie są powtarzalne- tzn. zawsze prowadząc donikąd i wszyscy się wykruszają niewiadomo gdzie- to jest najgorsze dla mnie bo to powstarza się u mnie w życiu jak wzór.
Dla mnie poniedziałki są spoko bo w pracy zawsze w poniedziałek dzień mi szybko leci ^^
U mnie w podziałki jest poważny zapierdziel ponieważ różni skowronkowie twierdzają, że nie ma piękniejszego dnia na realizację ich wspaniałych planów na ten tydzień. :-/
Kolego @collins02 mój sympatyczny. Nie zgadzam się, że Poznań był za komuny nudny. Buszowałem w nim dwukrotnie, raz lata 70 - sprawy studenckie, drugi raz lata 80 i nigdy tam się nie nudziłem. Bardzo lubię Poznań i Poznaniaków. Niech żyje Pyrlandia i stolica jej! 
No i archiwa UP. na wydziale historii.
Kolego @Maximus3g Z Łodzią też miałem epizod, studiował tam mój przyjaciel w latach 70 i ja go odwiedzałem zarabiając na nas obu, stojąc na bramce słynnych “siódemek”, zastępując niejakiego Chobryna, gdy ten musiał mieć wolne, albo któryś z jego kolegów. 
Co do poniedziałków to różnie z nimi bywało, aktualnie nie robią na mnie wrażenia jako, że już nie pracuję, odpoczywając na zasłużonej emeryturze.
Nudny w tym sensie że poza kinami i dwoma teatrami, nie było nic.Nawet MTP tylko 2 razy do roku.Plus jakaś wystawa psów…
Owszem,była cykliczna Miedzynarodowa Wiosna Estradowa ale to już chyba wszystko.W piłkę nie było gdzie grac,w tenisa tylko na asfalcie i to przez sznurek bo kogo było stać na siatki???
I wszystko zależało od tego, co było w naszych głowach.
Ratowaliśmy się imprezowaniem a każda prywatka to było święto.Wtedy knajp było jak na lekarstwo a wszystkie jak w 2 odcinkach 07 zgłoś się.Muzyczna szmira,dziwki i cinkciarze.I tego nam akurat nie brakowało.Mieliśmy siebie, radia i magnetofony oraz tony książek.W antykwariatach było łatwiej o coś dobrego niż dzisiaj.Szkola była najlepszym polem do wszelkich,wybrażalnych popisów.I wiek czyli młodość,także bezcenne…
Teraz przypominam sobie, że obok Starego Rynku był antykwariat z książkami, a właścicielem był taki starszy siwy Poznaniak, z którym bardzo fajnie się rozmawiało, tzn on więcej mówił, ja słuchałem. To był mniej więcej czas Czernobyla, jakoś tak.
Odczepcie sie od poniedziałków! 
Podejrzanem poniedziałkożercom mówimy stanowczo, nie!
Ten antykwariat,skurczony do minimum,jest teraz przy Paderewskiego