Jestem studentką, 3 lata wynajmowałam mieszkanie 2 osobowe z garażem podziemnym, 1 rok z koleżanką, późnej ona jednak zrezygnowała ze studiów i doszła do mnie inna osoba.
Mieszkanie opłacają mi rodzice, mamy bardzo fajnego landlorda, w skrócie ma nas gdzieś póki płacimy, w przypadku szkody pomaga.
Jest to mieszkanie w dużym mieście, nie Warszawa ale stolica województwa, wolę nie podawać jakim ale płacę 1200+100 za garaż podziemny + około 300 rachunki, i jest praktycznie obok moich studiów.
Z osobą która żyje aktualnie żyje jakbyśmy się nie znały, próbowałam z nią rozmawiać poznać ale to typ osoby typu NPC najprościej mówiąc, nic na siłę. I mnie to denerwuje po części, bo chciałabym mieszkać z kimś z kim mogę wieczorem obejrzeć serial, wyjść do sklepu porozmawiać a nie udawać że się nie znamy. Nie jest problemowa, czasem po sobie nie sprzątnie ale to jak każdy jednak zdarza się, po prostu mnie to denerwuje.
Teraz mam okazję, bo bardzo bliska mi przyjaciółka przeprowadza się do mojego miasta, i myślimy czy nie poszukać czegoś razem, taniej i jednak razem. Na studia będę szła 2 stopnia zaoczne więc nie potrzebuje mieszkać obok.
Ale rodzice są stanowczo na nie - mówią że tu mam dobrze, mam garaż nie taki drogi super landlorda i mam tu zostać i nie wymyślać, i oni się nie zgadzają na 100%, mówią że nie rozumiem, i że co jak przyjaciółka przestanie płacić.
A jednak bardzo chciałabym żyć z kimś z kim wyjdę, spędzę czas, porozmawiam, zrobimy razem obiad czy cokolwiek.
Prosiłabym o radę inne osoby - czy powinnam zostać tutaj gdzie jestem? Czy wprowadzić się z przyjaciółką? Przeprowadzkę planuje na drugi rok, to mam ponad pół roku jeszcze, planujemy szukać czegoś od nowego roku już się rozglądać.
Jak na to osiedle mieszkanie aktualne jest tanie, powiedziałabym że okazyjnie tanie, ale sytuacja jest jaka jest